Δύο παρόμοιες παθήσεις, που συχνά συγχέονται, αλλά δεν επηρεάζουν το ίδιο σημείο. Η μία βλάπτει κυρίως τις ωοθήκες, η άλλη κυρίως τη μήτρα. Το πρωτόκολλο δεν μπορεί να είναι το ίδιο.
Μία στις δέκα γυναίκες πάσχει από ενδομητρίωση, και στη Γαλλία χρειάζονται κατά μέσο όρο επτά χρόνια για να τεθεί η διάγνωση. Πολλές το μαθαίνουν κατά τη διάρκεια των εξετάσεων για την υπογονιμότητα. Η πρώτη ερώτηση είναι σχεδόν πάντα η ίδια: αυτό σημαίνει ότι η εξωσωματική δεν θα πετύχει; Η ειλικρινής απάντηση είναι όχι, αλλά η διαδικασία πρέπει να προσαρμοστεί.
Η ενδομητρίωση αντιστοιχεί στην παρουσία ιστού παρόμοιου με το ενδομήτριο εκτός της μήτρας: στις ωοθήκες (ενδομητρίωμα), στο περιτόναιο, στους συνδέσμους, και μερικές φορές στο ορθό ή στην ουροδόχο κύστη. Προκαλεί πόνους, φλεγμονή και συμφύσεις.
Η αδενομύωση είναι η παρουσία αυτού του ιστού μέσα στον ίδιο τον μυ της μήτρας. Προκαλεί έντονη εμμηνόρροια, μια σφαιρική μήτρα στο υπερηχογράφημα και, κυρίως, άμεση επίδραση στην εμφύτευση. Συχνά συνδέεται με την ενδομητρίωση, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και αυτόνομα, ενώ παραμένει υποδιαγνωσμένη: αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους αξίζει να ζητηθεί μαγνητική τομογραφία της πυέλου μετά από ανεξήγητες αποτυχίες.
Όσον αφορά την ωοθηκική εφεδρεία, η ωοθηκική ενδομητρίωση, και κυρίως η χειρουργική της επέμβαση, μειώνουν τον αριθμό των διαθέσιμων ωοθυλακίων. Η κυστεκτομή ενδομητρίωμα μειώνει την AMH κατά τρόπο μετρήσιμο και, ενίοτε, μακροχρόνιο. Για τον λόγο αυτό, η απόφαση για χειρουργική επέμβαση πριν από την εξωσωματική πρέπει να σταθμίζεται προσεκτικά.
Όσον αφορά τα αποτελέσματα της ίδιας της εξωσωματικής, οι μετα-αναλύσεις είναι μάλλον καθησυχαστικές: με συγκρίσιμη ωοθηκική εφεδρεία, τα ποσοστά γέννησης ανά μεταφορά είναι παρόμοια με αυτά των ασθενών χωρίς ενδομητρίωση. Το μειονέκτημα αφορά κυρίως τον αριθμό των ωαρίων που συλλέγονται, και επομένως τις σωρευτικές πιθανότητες ανά παρακέντηση.
Η αδενομύωση, αντίθετα, μειώνει σαφώς το ποσοστό εμφύτευσης και αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής. Σε αυτό το σημείο το πρωτόκολλο διαφέρει περισσότερο.
Το πρωτόκολλο μακράς διάρκειας με αγωνιστές, ή η προετοιμασία με αγωνιστές της GnRH για δύο έως τρεις μήνες πριν από τη μεταφορά, είναι το πιο τεκμηριωμένο σε περίπτωση αδενομύωσης. Αυτό το πρωτόκολλο θέτει τη μήτρα σε κατάσταση ηρεμίας και βελτιώνει τα ποσοστά εμφύτευσης. Παρατείνει το χρονοδιάγραμμα κατά αρκετές εβδομάδες, κάτι που έχει σημασία όταν οργανώνεται ένα ταξίδι στο εξωτερικό.
Η στρατηγική «freeze all» — κατάψυξη όλων των εμβρύων και μεταφορά τους σε μεταγενέστερο κύκλο — επιτρέπει τον διαχωρισμό της διέγερσης, η οποία αυξάνει τα οιστρογόνα και μπορεί να επιδεινώσει τη φλεγμονή, από την ίδια τη μεταφορά. Η διαδικασία μιας μεταφοράς κατεψυγμένου εμβρύου περιγράφεται λεπτομερώς εδώ.
Η συσσώρευση εμβρύων από πολλές παρακεντήσεις, σε περίπτωση μειωμένης αποθέματος λόγω ασθένειας ή προηγούμενης χειρουργικής επέμβασης.
Αυτή είναι η πιο λεπτή απόφαση. Οι ευρωπαϊκές συστάσεις τείνουν προς τη σύνεση: η χειρουργική επέμβαση ενός ενδομητρίωμα δεν βελτιώνει τα αποτελέσματα της εξωσωματικής και μειώνει την ωοθηκική δεξαμενή. Η χειρουργική επέμβαση εξετάζεται εάν η κύστη είναι μεγάλη, επώδυνη, εάν εμποδίζει την πρόσβαση στα ωοθυλάκια κατά τη διάρκεια της παρακέντησης ή εάν υπάρχει αμφιβολία σχετικά με τη φύση της. Μια δεύτερη χειρουργική επέμβαση στην ίδια ωοθήκη έχει ιδιαίτερα μεγάλο κόστος όσον αφορά την ωοθηκική εφεδρεία.
Αντίθετα, μια υδροσαλπίγγα — διασταλμένη σάλπιγγα γεμάτη με υγρό — πρέπει να αντιμετωπιστεί πριν από κάθε μεταφορά: μειώνει σημαντικά την εμφύτευση, και αυτό αποτελεί γενική συναίνεση.
Με αυτά τα τέσσερα στοιχεία, ένας γιατρός μπορεί να προτείνει ένα πρωτόκολλο που στέκει. Χωρίς αυτά, προτείνει ένα τυποποιημένο πρωτόκολλο, και αυτό ακριβώς πρέπει να αποφευχθεί σε αυτή την περίπτωση.
Εξετάζεται όταν η αποθεματική ικανότητα είναι πολύ μειωμένη, συχνά μετά από πολλές χειρουργικές επεμβάσεις, και οι παρακεντήσεις δεν αποδίδουν πλέον αρκετά ωάρια. Καθώς η αδενομυωσική μήτρα παραμένει ο περιοριστικός παράγοντας, η προετοιμασία του ενδομητρίου παραμένει εξίσου σημαντική με την προέλευση των ωαρίων. Δεν αποτελεί μαγική λύση, και ένα έντιμο κέντρο θα σας το πει.
Όχι. Με συγκρίσιμη ωοθηκική εφεδρεία, τα ποσοστά γέννησης ανά μεταφορά είναι παρόμοια με αυτά των άλλων ασθενών. Το μειονέκτημα αφορά κυρίως τον αριθμό των ωαρίων που συλλέγονται με παρακέντηση.
Η ενδομητρίωση είναι η παρουσία ενδομητρικού ιστού εκτός της μήτρας· η αδενομύωση είναι η παρουσία του ενδομητρικού ιστού μέσα στον ίδιο τον μυ της μήτρας. Η δεύτερη επηρεάζει κυρίως την εμφύτευση και αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής.
Όχι συστηματικά. Η χειρουργική επέμβαση δεν βελτιώνει τα αποτελέσματα της εξωσωματικής και μειώνει την ωοθηκική δεξαμενή. Η χειρουργική επέμβαση εξετάζεται εάν η κύστη είναι μεγάλη, επώδυνη, παρεμποδίζει τη διατρήση ή δημιουργεί αμφιβολίες ως προς τη διάγνωση.
Το πιο τεκμηριωμένο είναι η προετοιμασία με αγωνιστές της GnRH για δύο έως τρεις μήνες πριν από τη μεταφορά κατεψυγμένου εμβρύου, κάτι που θέτει τη μήτρα σε κατάσταση ηρεμίας και βελτιώνει την εμφύτευση.
Πηγή: https://fertilitegrece.com/blog/endometriosi-adenomyosi-exosomatiki/ — Τριάδα Μπαλουκούδη, συντονισμός εξωσωματικής στην Ελλάδα. Γενική πληροφόρηση, χωρίς ισχύ ιατρικής ή νομικής συμβουλής. Εκτυπώθηκε στις
Η πρώτη συζήτηση είναι δωρεάν και χωρίς καμία δέσμευση.
AMH, FSH, LH, μέτρηση των ωοθυλακίων άντρου: πώς να ερμηνεύσετε τα αποτελέσματα μιας εξέτασης της ωοθηκικής εφεδρείας, πότε πρέπει να γίνει η εξέταση και γιατί ένα χαμηλό επίπεδο AMH δεν σημαίνει υπογονιμότητα.
Διαβάστε το άρθροΜετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής ή αποβολές, ποια εξετάσεις πρέπει να ζητήσετε; Χρήσιμες εξετάσεις, αμφιλεγόμενες εξετάσεις, PGT-A, υστεροσκόπηση: τι προσφέρουν τα ελληνικές μονάδες.
Διαβάστε το άρθροΜεταφορά κατεψυγμένου εμβρύου στην Ελλάδα: φυσικός ή υποβοηθούμενος κύκλος, προετοιμασία από τη χώρα σας, διάρκεια διαμονής, κόστος και τι θα γίνει με τα υπόλοιπα έμβρυα.
Διαβάστε το άρθρο