Το άγχος δεν προκαλεί υπογονιμότητα. Η υπογονιμότητα, όμως, προκαλεί σημαντικό άγχος — και αυτό είναι που πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Ας ξεκινήσουμε διορθώνοντας την ιδέα που προκαλεί τη μεγαλύτερη ζημιά: «χαλάρωσε, θα έρθει». Οι μελέτες που έψαξαν για σύνδεση μεταξύ άγχους και αποτυχίας της εξωσωματικής δεν βρήκαν κλινικά σημαντική επίδραση. Κανείς δεν απέτυχε σε μια μεταφορά εμβρύων επειδή ήταν υπερβολικά αγχωμένος. Αντίθετα, τα επίπεδα άγχους και τα συμπτώματα κατάθλιψης που μετρήθηκαν σε ασθενείς που ακολουθούν τη διαδικασία είναι συγκρίσιμα με αυτά που παρατηρούνται σε σοβαρές χρόνιες παθήσεις. Αυτό είναι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Δεν είναι απαραίτητο να νιώθετε άσχημα για να ζητήσετε βοήθεια, και είναι μάλιστα καλύτερο να το κάνετε πριν. Τα σημάδια που πρέπει να σας οδηγήσουν στην απόφαση: επίμονες διαταραχές ύπνου, απώλεια ενδιαφέροντος για ό,τι σας άρεσε, συνεχής ευερεθιστότητα, αίσθημα ότι η ζωή βρίσκεται σε αναστολή εδώ και μήνες, επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις στο ζευγάρι σχετικά με το θέμα, ή η εντύπωση ότι δεν μπορείτε πλέον να αποφασίσετε για τίποτα. Μια βαθιά θλίψη που διαρκεί περισσότερο από δύο εβδομάδες ή μαύρες σκέψεις δικαιολογούν μια άμεση επίσκεψη σε γιατρό.
Οι δομημένες ψυχολογικές παρεμβάσεις — γνωστικές-συμπεριφορικές θεραπείες, ομάδες υποστήριξης με συντονιστή, προγράμματα βασισμένα στην ενσυνειδητότητα — μειώνουν το άγχος και τα συμπτώματα κατάθλιψης στους ασθενείς που βρίσκονται σε αυτή τη διαδικασία. Αυτό είναι το αποδεδειγμένο όφελος τους, και αρκεί από μόνο του. Η επίδραση στα ποσοστά εγκυμοσύνης, από την άλλη, παραμένει αμφιλεγόμενη και δεν θα πρέπει να αποτελεί το κύριο επιχείρημα.
Αυτό που βοηθά επίσης, χωρίς να αποτελεί θεραπεία: να μιλάτε με άλλα άτομα που βιώνουν την ίδια κατάσταση, μέσω μιας ένωσης ασθενών· να θέτετε σαφή όρια στο περιβάλλον σας σχετικά με το τι θέλετε ή δεν θέλετε να μοιραστείτε· και να αποφασίζετε εκ των προτέρων, μαζί με τον σύντροφό σας, τι θα κάνετε σε περίπτωση αποτυχίας, αντί να αυτοσχεδιάζετε τη στιγμή που θα είναι πιο δύσκολη. Το άρθρο σχετικά με τον αριθμό των προσπαθειών εξετάζει αυτό το ζήτημα.
Σχεδόν όλα τις μονάδες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (AMP) διαθέτουν ψυχολόγο, η συμβουλευτική του οποίου είναι δωρεάν και συχνά δεν αξιοποιείται επαρκώς: το γεγονός ότι ακολουθείτε θεραπεία στο εξωτερικό δεν σας εμποδίζει να απευθυνθείτε σε ψυχολόγο στη Γαλλία. Οι επισκέψεις σε ιδιώτη ψυχολόγο μπορούν να καλυφθούν εν μέρει από το δημόσιο σύστημα ψυχολογικής υποστήριξης κατόπιν παραπομπής, καθώς και από πολλές αλληλοβοηθητικές ασφαλιστικές εταιρείες. Οι ενώσεις ασθενών — Collectif BAMP, Association Maia και άλλες — προσφέρουν ομάδες συζήτησης και υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης.
Δύο απλά και συγκεκριμένα σημεία αναφοράς. Πρώτον, αφιερώστε χρόνο όπου το θέμα είναι απαγορευμένο: ένα βράδυ την εβδομάδα χωρίς τεχνητή γονιμοποίηση, ούτε οργανωτικά θέματα, ούτε αποτελέσματα. Μπορεί να φαίνεται τεχνητό, αλλά λειτουργεί. Δεύτερον, αποδεχτείτε ότι οι ρυθμοί σας διαφέρουν: ο ένας μπορεί να θέλει να συνεχίσει, ο άλλος να κάνει μια ανάσα. Η διαφωνία δεν είναι έλλειψη αγάπης, είναι διαφορά ρυθμού, και το να την εκφράζετε ανοιχτά αποτρέπει να μετατραπεί σε επίπληξη.
Η πορεία είναι η ίδια, μόνο που είναι πιο μοναχική, χωρίς κανέναν να επιδιώξει το αποτέλεσμα μαζί σας. Πριν ξεκινήσετε, εντοπίστε ένα ή δύο άτομα εμπιστοσύνης στα οποία θα τα πείτε όλα, καθώς και έναν επαγγελματία. Αυτό δεν αποτελεί παραδοχή αδυναμίας· είναι η ίδια λογική με την προετοιμασία ενός πλήρους ιατρικού φακέλου πριν από ένα ταξίδι. Το άρθρο που είναι αφιερωμένο στην πορεία των γυναικών που περνούν αυτή τη διαδικασία μόνες τους εξετάζει τις άλλες πτυχές.
Όχι. Οι μελέτες δεν έχουν δείξει κλινικά σημαντική επίδραση του άγχους στα αποτελέσματα. Αντίθετα, η υπογονιμότητα προκαλεί ένα επίπεδο άγχους συγκρίσιμο με αυτό των σοβαρών χρόνιων παθήσεων, και αυτό είναι που πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Όταν υπάρχουν επίμονες διαταραχές ύπνου, απώλεια ενδιαφέροντος, συνεχής ευερεθιστότητα, επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις στο ζευγάρι ή βαθιά θλίψη που διαρκεί περισσότερο από δύο εβδομάδες. Δεν είναι απαραίτητο να αισθάνεστε άσχημα για να επωφεληθείτε από τη συμβουλευτική.
Οι γνωστικο-συμπεριφορικές θεραπείες, οι ομάδες υποστήριξης με συντονιστή και τα προγράμματα ενσυνειδητότητας μειώνουν το άγχος και τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Η επίδρασή τους στα ποσοστά εγκυμοσύνης παραμένει υπό συζήτηση.
Ναι. Οι ψυχολόγοι των γαλλικών κέντρων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, οι ιδιώτες ψυχολόγοι και οι ενώσεις ασθενών παραμένουν προσβάσιμοι ανεξάρτητα από τον τόπο της θεραπείας.
Πηγή: https://fertilitegrece.com/blog/psychologiki-ypostirixi-iya/ — Τριάδα Μπαλουκούδη, συντονισμός εξωσωματικής στην Ελλάδα. Γενική πληροφόρηση, χωρίς ισχύ ιατρικής ή νομικής συμβουλής. Εκτυπώθηκε στις
Η πρώτη συζήτηση είναι δωρεάν και χωρίς καμία δέσμευση.
Τι δείχνουν τα σωρευτικά ποσοστά επιτυχίας μετά από 1, 3 ή 6 κύκλους εξωσωματικής, ανάλογα με την ηλικία; Πότε έχει ακόμα νόημα μια νέα προσπάθεια, πότε πρέπει να αλλάξει η στρατηγική και πώς αποφασίζει κανείς να σταματήσει.
Διαβάστε το άρθροΕμφύτευση, συμπτώματα, τι επιτρέπεται και τι όχι κατά τη διάρκεια των δώδεκα ημερών αναμονής μετά τη μεταφορά εμβρύου, και γιατί κανένα σημάδι δεν προμηνύει το αποτέλεσμα.
Διαβάστε το άρθροΜόνη γυναίκα και εξωσωματική στην Ελλάδα: τι επιτρέπει ο νόμος, η συμβολαιογραφική πράξη, οι επιλογές δωρεάς και τα πρακτικά βήματα.
Διαβάστε το άρθρο