Αυτή είναι η ερώτηση που κανείς δεν θέτει στο πρώτο ραντεβού, αλλά που όλοι καταλήγουν να αναρωτιούνται. Αξίζει να απαντηθεί με αριθμούς, όχι με ενθαρρύνσεις.
Η εξωσωματική σχεδόν ποτέ δεν είναι μια μεμονωμένη διαδικασία. Τα βρετανικά και αμερικανικά στοιχεία, που παρακολουθούν ολόκληρες ομάδες ασθενών για πολλά χρόνια, δείχνουν ότι το ποσοστό των ζωντανών γεννήσεων συνεχίζει να αυξάνεται μέχρι τον έκτο κύκλο και μερικές φορές και πέρα από αυτόν. Με άλλα λόγια: μια πρώτη αποτυχία δεν προμηνύει και πολλά. Το να το γνωρίζεις πριν ξεκινήσεις αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο το βιώνεις.
Μετρώντας κάθε παρακέντηση και όλες τις μεταφορές που προκύπτουν από αυτήν, φρέσκες και κατεψυγμένες, οι τάξεις μεγέθους για μια γυναίκα που χρησιμοποιεί τα δικά της ωάρια είναι οι εξής:
Με τη δωρεά ωαρίων, η λογική αλλάζει εντελώς: περίπου 50% μετά από μία μεταφορά, και πάνω από 80% μετά από τρεις, ανεξάρτητα από την ηλικία της λήπτριας. Αυτοί οι αριθμοί είναι μέσοι όροι από τα μητρώα· ο δικός σας εξαρτάται από τα δικά σας αποτελέσματα. Πώς να ερμηνεύσετε αυτά τα ποσοστά εξηγείται σε άλλο άρθρο.
Η επανάληψη του ίδιου πρωτοκόλλου έχει νόημα μόνο αν κάτι έχει λειτουργήσει. Τα σημάδια που δικαιολογούν τη συνέχιση: καλή ανταπόκριση στη διέγερση, εμβρύα που έχουν ληφθεί και είναι καλής ποιότητας, μια μεταφορά που οδήγησε σε εγκυμοσύνη, ακόμη και αν αυτή δεν εξελίχθηκε, ηλικία κάτω των 40 ετών, ή ένας παράγοντας που έχει εντοπιστεί και διορθωθεί μεταξύ των δύο προσπαθειών.
Τα σημάδια που υποδεικνύουν την αλλαγή στρατηγικής αντί της επανάληψης: δύο κύκλοι που ακυρώθηκαν λόγω έλλειψης απόκρισης, καμία απόκτηση εμβρύου σε δύο διαδοχικές προσπάθειες, σταθερά μέτρια ποιότητα εμβρύων ή τρεις μεταφορές εμβρύων καλής ποιότητας χωρίς εγκυμοσύνη. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, πρέπει να γίνει αξιολόγηση της αποτυχίας της εμφύτευσης, όχι μια τέταρτη πανομοιότυπη μεταφορά. Το σχετικό άρθρο βρίσκεται εδώ.
Η αλλαγή στρατηγικής δεν σημαίνει αλλαγή κλινικής. Μπορεί να σημαίνει: τροποποίηση του πρωτοκόλλου διέγερσης, συσσώρευση εμβρύων από πολλές παρακεντήσεις πριν από μια ενιαία μεταφορά, προσθήκη PGT-A μετά τα 38 έτη, διερεύνηση της μήτρας μέσω υστεροσκόπησης, θεραπεία του κατακερματισμού του σπερματικού DNA ή εξέταση της δυνατότητας δωρεάς ωαρίων. Η αλλαγή κλινικής χωρίς αλλαγή στρατηγικής συχνά σημαίνει απλώς την επανάληψη του ίδιου κύκλου αλλού, με υψηλότερο κόστος.
Ο προϋπολογισμός. Στη Γαλλία καλύπτονται τέσσερις προσπάθειες έως την ηλικία των 43 ετών· στο εξωτερικό, κάθε κύκλος βαρύνει εσάς. Ζητώ από κάθε ζευγάρι, από την πρώτη κιόλας επικοινωνία, να καθορίσει ένα συνολικό ποσό πριν ξεκινήσει, και όχι ανά προσπάθεια. Όσοι δεν το κάνουν, λαμβάνουν ιατρικές αποφάσεις υπό οικονομική πίεση τη χειρότερη στιγμή, μετά από μια αποτυχία. Το να αποφασίσετε με ψυχραιμία ότι θα προχωρήσετε μέχρι δύο αναρροφήσεις και τρεις εμφυτεύσεις, ακόμη και αν χρειαστεί να επανεκτιμήσετε την κατάσταση, σας προστατεύει καλύτερα από μια απόφαση που λαμβάνεται υπό την επήρεια της κόπωσης. Λεπτομέρειες για το κόστος μπορείτε να βρείτε εδώ.
Δεν υπάρχει κανένα καθολικό ιατρικό όριο που να λέει «τελείωσε». Αυτό που υπάρχει είναι μια στιγμή όπου η πιθανότητα γίνεται πολύ μικρή, όπου το κόστος — οικονομικό, σωματικό, συζυγικό — γίνεται πολύ υψηλό, και όπου οι δύο καμπύλες διασταυρώνονται. Αυτή η στιγμή δεν είναι η ίδια για όλους, και δεν χρειάζεται να είναι.
Αυτό που μπορώ να πω, μετά από είκοσι τέσσερα χρόνια: τα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν καλύτερα τη διακοπή είναι εκείνα που την αποφάσισαν, και όχι εκείνα που σταμάτησαν λόγω εξάντλησης. Το να θέτεις εκ των προτέρων ένα όριο — έναν αριθμό προσπαθειών, έναν προϋπολογισμό, μια ημερομηνία — δεν αποτελεί έλλειψη ελπίδας. Είναι αυτό που σου επιτρέπει να συνεχίσεις με ηρεμία μέχρι αυτό το όριο και, στη συνέχεια, να κλείσεις το θέμα χωρίς να αναρωτιέσαι αιώνια αν θα έπρεπε να δοκιμάσεις ακόμα μια φορά.
Υπάρχουν επίσης και άλλοι δρόμοι: η δωρεά εμβρύων, η υιοθεσία ή η επιλογή μιας ζωής χωρίς παιδιά. Πρόκειται για αποφάσεις που αξίζει να ληφθούν με την απαραίτητη ηρεμία και, συχνά, με ψυχολογική υποστήριξη — την οποία προσφέρουν τα περισσότερα κέντρα, αλλά την οποία πολύ λίγα ζευγάρια αξιοποιούν.
Το συνολικό ποσοστό γεννήσεων συνεχίζει να αυξάνεται μέχρι τον έκτο κύκλο. Πριν από τα 35 έτη, περίπου 35% μετά από έναν κύκλο και 70 έως 75% μετά από έξι. Μετά τα 40 έτη, η καμπύλη επιπεδώνεται πολύ πιο γρήγορα.
Μετά από δύο κύκλους που ακυρώθηκαν λόγω έλλειψης απόκρισης, δύο κύκλους χωρίς απόκτηση εμβρύου ή τρεις μεταφορές εμβρύων καλής ποιότητας χωρίς εγκυμοσύνη. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται αξιολόγηση της αποτυχίας εμφύτευσης, όχι μια ακόμη πανομοιότυπη μεταφορά.
Το ποσοστό ανά προσπάθεια παραμένει συνολικά σταθερό ή μειώνεται ελαφρώς, αλλά το σωρευτικό ποσοστό συνεχίζει να αυξάνεται. Μια πρώτη αποτυχία δεν προμηνύει τις επόμενες.
Δεν υπάρχει καθολικό ιατρικό όριο. Ο καθορισμός εκ των προτέρων ενός ορίου — αριθμός προσπαθειών, προϋπολογισμός, ημερομηνία — επιτρέπει τη λήψη απόφασης με ψυχραιμία και όχι υπό την επήρεια μιας αποτυχίας, και το κλείσιμο του θέματος με μεγαλύτερη ηρεμία.
Πηγή: https://fertilitegrece.com/blog/poses-prospatheies-exosomatikis/ — Τριάδα Μπαλουκούδη, συντονισμός εξωσωματικής στην Ελλάδα. Γενική πληροφόρηση, χωρίς ισχύ ιατρικής ή νομικής συμβουλής. Εκτυπώθηκε στις
Η πρώτη συζήτηση είναι δωρεάν και χωρίς καμία δέσμευση.
Μια κλινική δηλώνει ποσοστό επιτυχίας 70 %. Τι ακριβώς μετράει; Ανά μεταφορά, ανά παρακέντηση, συνολικά, ανά ηλικία: ο οδηγός για μια ειλικρινή σύγκριση.
Διαβάστε το άρθροΜετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής ή αποβολές, ποια εξετάσεις πρέπει να ζητήσετε; Χρήσιμες εξετάσεις, αμφιλεγόμενες εξετάσεις, PGT-A, υστεροσκόπηση: τι προσφέρουν τα ελληνικές μονάδες.
Διαβάστε το άρθροΠόσο κοστίζει η εξωσωματική στην Ελλάδα το 2026; Εύρος τιμών ανά πρωτόκολλο (εξωσωματική, ICSI, δωρεά ωαρίων, TEC), φάρμακα, εξετάσεις, ταξίδι, καθώς και τα έξοδα που παραλείπονται από τις προσφορές.
Διαβάστε το άρθρο